در زمين مىخراميديد ! 76 - ادْخُلُوا أَبْوابَ جَهَنَّمَ خالِدِينَ فِيها فَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِينَ . از درهاى دوزخ در آن جاودان در رويد ، كه مر متكبّران را بدجايگاهست ! 77 - فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ فَإِمَّا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِي نَعِدُهُمْ أَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَإِلَيْنا يُرْجَعُونَ . پس صبر كن ( اى محمّد ) كه وعدهء خدا راست است و اگر با تو بنمائيم چيزى از آنچه به آنها وعده مىدهيم ( از عذاب ) يا پيش از آنكه تو را بميرانيم ، پس ( بدانكه ) آنها را بسوى ما خواهند آورد . 78 - وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا رُسُلًا مِنْ قَبْلِكَ مِنْهُمْ مَنْ قَصَصْنا عَلَيْكَ وَ مِنْهُمْ مَنْ لَمْ نَقْصُصْ عَلَيْكَ وَ ما كانَ لِرَسُولٍ أَنْ يَأْتِيَ بِآيَةٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ فَإِذا جاءَ أَمْرُ اللَّهِ قُضِيَ بِالْحَقِّ وَ خَسِرَ هُنالِكَ الْمُبْطِلُونَ . پيش از تو رسولان فرستاديم ، از جمله آنان كه قصّه او با تو در قرآن گفتيم و بعضى ديگر كه قصّه آنها با تو نگفتيم ، هرگز رسولى نباشد كه آيتى ( عذابى ) آورد مگر به دستور خداى ، پس چون فرمان خداى دررسد ، كار به داد و راستى گزارده مىشود و ناراستان و دروغ‌زنان زيان‌كار مانند ! 79 - اللَّهُ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَنْعامَ لِتَرْكَبُوا مِنْها وَ مِنْها تَأْكُلُونَ . خداست كه اشتران را بيافريد تا بر آنها سوار شويد و از گوشت شتران بخوريد . 80 - وَ لَكُمْ فِيها مَنافِعُ وَ لِتَبْلُغُوا عَلَيْها حاجَةً فِي صُدُورِكُمْ وَ عَلَيْها وَ عَلَى الْفُلْكِ تُحْمَلُونَ . و شما را در آنها سودها است و تا بر آنها به مراد دل خود برسيد و بر آنها و بر كشتيها برداشته شويد . 81 - وَ يُرِيكُمْ آياتِهِ فَأَيَّ آياتِ اللَّهِ تُنْكِرُونَ . خداوند به شما شگفتيهاى خويش مىنماياند ، پس شما كدام از شگفتيها و سخنان او كه به شما نمود انكار مىكنيد ؟ ( و مىگوئيد ننمود و نساخت ! ) . 82 - أَ فَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَيَنْظُرُوا كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ كانُوا أَكْثَرَ مِنْهُمْ وَ أَشَدَّ قُوَّةً وَ آثاراً فِي الْأَرْضِ فَما أَغْنى عَنْهُمْ ما كانُوا يَكْسِبُونَ . آيا آنها در زمين سير نكردند تا نگرند كه سرانجام كسانى كه پيش از آنها بوده چون است ؟ كه از ايشان بيشتر بودند و از حيث نيرو و نشانها در زمين از آنها سخت‌تر بودند ! ( باوجود اين ) آنچه مىساختند و مىكردند در زمين به كار آنها نيامد و آنان را غنى و بىنياز نساخت ! 83 - فَلَمَّا جاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّناتِ فَرِحُوا بِما عِنْدَهُمْ مِنَ الْعِلْمِ وَ حاقَ بِهِمْ ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ . پس چون فرستادگان من به آنها سخنان و پيغامها را رسانيدند ، آنان به آنچه نزد ايشان از دانش به كارهاى اين جهانى بود شاد نشستند و ايشان را خوش آمد ، تا به ايشان فرا رسيد آنچه كه بر آن مىخنديدند و افسوس ( استهزاء ) مىداشتند . 84 - فَلَمَّا رَأَوْا بَأْسَنا قالُوا آمَنَّا بِاللَّهِ وَحْدَهُ وَ كَفَرْنا بِما كُنَّا بِهِ مُشْرِكِينَ . پس چون نيروى ما را به در مرگ و عذاب ما را ديدند گفتند : ما به خداى يكتا گرويديم و از انباز كه پيش گفتيم بيزار گشتيم ! 85 - فَلَمْ يَكُ يَنْفَعُهُمْ إِيمانُهُمْ لَمَّا رَأَوْا بَأْسَنا سُنَّتَ اللَّهِ الَّتِي قَدْ خَلَتْ فِي عِبادِهِ وَ خَسِرَ هُنالِكَ الْكافِرُونَ . پس گرويدن ايشان پس از آنكه عذاب ما را ديدند سودى نداشت ! اين نهاد